Nexhmedin Spahiu
Lexojeni këtë shkrim timin të 25 Prillit 1998, të përfshirë në librin tim të dytë “Shqiptarët dhe serbët në luftën finale për Kosovën”. Lexojini 21 opsionet për Kosovën dhe mënyrat se si të realizohen.
E kuptoni se nga të gjitha këto opsione vizioni im ka qenë më i drejti dhe që koha e ka dëshmuar si të drejtë e të realizueshëm.
Ky variant e ruan saktësisht frymën e statusit të tij origjinal dhe shërben për mrekulli për ta postuar direkt në portal ose rrjete sociale.
Prill 1998
Që kur filloi shpërbërja e ish-Jugosllavisë, shqiptarët paraqitën publikisht 21 opcione për zgjidhjen e çështjes së Kosovës.
Për të përkujtuar lexuesin po i shtrojmë me radhë:
1. Nënshtrim / serbët janë të fuqishëm/ (Rrahman Morina),
2. Luftë brenda sistemit sërbe (Frrok Çupi, Neshat Tozaj),
3. Hapësirë Demokratike për të gjithë (Sali Berisha),
4. Evropianizim i Ballkanit (Fatos Nano),
5. Autonomi (Shkëlzen Maliqi, Sali Berisha),
6. Autonomi e zgjeruar (Fatos Nano),
7. Status special (Sali Berisha, Fatos Nano),
8. Autonomi në kuadër të Jugosllavisë (Fatos Nano),
9. Republikë në kuadër të Jugosllavisë (Mahmut Bakalli),
10. Republikë pa të drejtë shkëputjeje (Fatos Nano),
11. Ballkania (Adem Demaçi),
12. Federatë mes Shqipërisë dhe Sërbisë (Neritan Ceka),
13. Federatë me Maqedoninë dhe Greqinë (Veton Surroi),
14. Vetëvendosje, vetëm me mjete paqësore (Rexhep Meidani),
15. Kosova e pavarur dhe neutrale me dialog (Ibrahim Rugova),
16. Kosova e pavarur dhe sovrane /pa shpjegim/ (Bujar Bukoshi),
17. Shqipëria etnike /pa shpjegim/ (NMT Leka I),
18. Bashkimi Kombëtar me rezistencë aktive (Rexhep Qosja),
19. Bashkimi Kombëtar me çdo mjet (Abdi Baleta),
20. Pavarësia e Kosovës me luftë (UÇK-ja),
21. Pavarësia e Kosovës me luftë, me bisedime, me ndihmë ndërkombëtare, me ndërmjetësim ndërkombëtar dhe me të gjitha mjetet e tjera të mundshme (Nexhmedin Spahiu, Mero Baze).
Pra, 19 shqiptarët e lartpërmendur kanë paraqitur publikisht këto 8 vitet e fundit hiç më pak se 21 opcione. Kjo gjë të krijon aq bezdi, sa edhe një diplomat siç është Robert Gelbart nuk rezistoi dot pa hequr vellon diplomatike duke thënë se po të takosh 10 shqiptarë do të marresh 12 opcione.
Po t’u pyesësh shumicën e politikanëve shqiptarë, bartës ill opcioneve të lartpërmendura, përgjigja më e pritshme e tyre ishte se kështu u ka sugjeruar bota. Natyrisht, bota është e madhe dhe secili prej tyre mund ta gjejë një diplomat të huaj, që do t’i thotë: “Futu kështu apo ashtu”. Çështja është se me opcione të huaja nuk mund të kesh strategji. Në anën tjetër, serbët nuk lodhen me opcione. Ata janë të gjithë të bashkuar poshtë opozitës, inteligjenca vulg, kanë për operatorin politik vetëm një opcion: Kosova është kope komuniste me schil një strategji, strategjinë e copëtimit të Kosovës dhe zbatimit për vete pjesën të pasur të saj, paraprakisht etnikisht të spastruar.
Kjo strategji konsiston në:
1. Zbuarjen e sa më shumë shqiptarëve nga Kosova;
2. Zbuarjen, në veçanti, të të rinjve dhe intelektualëve;
3. Plaçkitjen maksimale të ekonomisë së Kosovës;
4. Zvogëlimin e potencialit ushtarak të shqiptarëve në të gjithë Kosovën;
5. Përdallimin mes tri zonave në Kosovë: zonës jugore (që mund të lihet e lirë), zonës qendrore (ku ka mundësi të krijohet partneri për luftë) dhe zonës veriore (mbi të cilën në një moment të përshtatshëm të shkallëzimit të luftës duhet kryer gjenocidi total dhe spastrimi etnik);
6. Prurja e Komunitetit Ndërkombëtar para aktit të kryer për copëtimin e Kosovës;
7. Legalizimi i presë së luftës.
Duke pasur parasysh sa më sipër, lehtë dallohet se kush ka marrë më seriozisht çështjen e Kosovës: shqiptarët apo sërbet? Shqiptarëve u mbetet të shpresojnë në vullnetin vet për liri dhe instiktin e vet të mbijetesës, i cili detyrimisht do t’i drejtojë kah opcioni më i mirë dhe i vetmi që ekziston realisht. Se cili është ai, le ta dëshmojë koha.