U shton aromë dhe shije gatimeve tona. Megjithatë, hulumtimet e reja sugjerojnë se rozmarina mund të ketë përfitime shumë më të mëdha shëndetësore nga sa mendohej më parë.
Bima aromatike po fiton njohje shkencore për potencialin e saj për të mbështetur funksionin e trurit, për të zvogëluar inflamacionin dhe për të forcuar shëndetin e sistemit imunitar.
Në Greqinë dhe Romën e lashtë, studiuesit mbanin kurora me rozmarinë, duke besuar se aroma e saj mund të rriste përqendrimin dhe kujtesën. Sot, kërkimet moderne po zbulojnë prova se këto praktika të hershme mund të kenë pasur vlerë të vërtetë.
Në një studim, pjesëmarrësit e ekspozuar ndaj aromës së rozmarinës performuan më mirë në detyrat e kujtesës, duke sugjeruar që vajrat esencialë të bimës mund të ndikojnë në performancën njohëse. Ndikimi i rozmarinës në shëndetin e trurit është i lidhur me disa mekanizma biologjikë. Ajo nxit rrjedhje më të mirë të gjakut, duke rritur shpërndarjen e oksigjenit dhe lëndëve ushqyese, një proces që mund të mbështesë qartësinë mendore. Aroma e saj qetësuese është treguar gjithashtu se zvogëlon ankthin dhe nxit gjumin e qetë, të cilat janë kritike për konsolidimin e kujtesës dhe përqendrimin.
Kimikisht, rozmarina përmban komponime që bashkëveprojnë me neurotransmetuesit në tru. Një nga më të dalluarit është 1,8-cineoli, i cili pengon zbërthimin e acetilkolinës, një neurotransmetues thelbësor për të mësuarit dhe kujtesën. Përveç kësaj, rozmarina është e pasur me antioksidantë , të cilët mbrojnë qelizat e trurit nga dëmtimet e shkaktuara nga stresi oksidativ – një faktor kryesor në neurodegjenerimin dhe rënien njohëse me kalimin e kohës.
Një përbërës premtues për sëmundjen e Alzheimerit
Ndër fitokimikatet më të fuqishme në rozmarinë është acidi karnozik, një përbërës me aktivitet të fortë antioksidues dhe anti-inflamator. Zhvillimet e fundit kanë çuar në krijimin e një forme të stabilizuar (diAcCA), e cila premton shumë për menaxhimin e sëmundjes së Alzheimerit.
Studimet në kafshë treguan se diAcCA jo vetëm që përmirësoi kujtesën, por gjithashtu rriti numrin e sinapseve – lidhjet midis qelizave të trurit – dhe uli nivelet e proteinave toksike, të tilla si beta amiloide dhe tau, të cilat janë shenja dalluese të sëmundjes së Alzheimeri.
Ajo që e bën diAcCA-në të dallohet është saktësia e saj: Ajo aktivizohet vetëm në zonat e inflamuara të trurit, duke zvogëluar potencialisht rrezikun e efekteve anësore. Studiuesit po studiojnë gjithashtu potencialin e diAcCA-së në trajtimin e sëmundjeve të tjera kronike inflamatore, siç janë diabeti i tipit 2 , sëmundjet kardiovaskulare dhe sëmundja e Parkinsonit.