Edhe institucionet e Bashkimit Evropian kanë dënuar glorifikimin e kriminelit të luftës Ratko Mladiq, duke theksuar se glorifikimi i personave të dënuar për krime lufte është në kundërshtim të drejtpërdrejtë me vlerat evropiane. Por kjo duket se nuk u intereson aspak Ivan Stoillkoviçit, partisë së tij dhe njerëzve të kësaj strukture politike, të cilët vazhdojnë të glorifikojnë e relativizojnë kriminelët më të mëdhenj të shekullit të kaluar në Evropë, pas Luftës së Dytë Botërore. Ndërsa përballë kësaj, VLEN nuk guxon as t’ia përmendë emrin Ivan Stoillkoviçit. Kjo heshtje mbetet një pyetje e rëndë për opinionin publik, sidomos kur vetë Stoillkoviç ka deklaruar se përfaqësuesit e VLEN-it duhet të kenë kujdes, sepse dy-tri herë, sipas tij, i ka “shpëtuar nga turpi publik”. Prandaj pyetja është e pashmangshme: çfarë i lidh VLEN-in me Ivan Stoillkoviçin dhe pse nuk kanë guxim ta denoncojnë atë?
Që nga formimi i kësaj qeverie, Stoillkoviç dhe strukturat e tij politike janë shpërblyer me pozita të rëndësishme shtetërore. Pozita e zëvendëskryeministrit për implementimin e Marrëveshjes Kornizë të Ohrit, një dokument jetik për shqiptarët dhe komunitetet e tjera, i është besuar një strukture politike të lidhur me këtë orientim, ndërsa Dalibori, kuadër i afërt me Stoillkoviçin, është emëruar drejtor në Agjencinë për të Drejtat e Komuniteteve. Prej aty filloi një seri zhvillimesh dhe projektesh që ngrenë shqetësime serioze për depërtimin e projektit të ashtuquajtur “botë serbe” në Republikën e Maqedonisë së Veriut. VLEN, jo një herë, por disa herë, jo vetëm që ka heshtur, por ka mbrojtur Stoillkoviçin: me votë në Kuvend, duke mos lejuar që të kalojnë iniciativa për përgjegjësinë dhe shkarkimin e tij; me heshtje përballë sulmeve, sharjeve dhe ofendimeve të tij ndaj deputetëve shqiptarë; si dhe me propagandë, duke relativizuar, kamufluar dhe arsyetuar vendimet dhe veprimet e tij, madje duke u kthyer ashpër kundër shqiptarëve që e kundërshtojnë Stoillkoviçin.
Nuk duhet harruar se gjatë kësaj periudhe janë mundësuar zhvillime që dëshmojnë një depërtim gjithnjë e më të madh të strukturave dhe interesave të lidhura me projektin e “botës serbe” në vend. Janë parë aktivitete dhe marshime të strukturave ushtarake serbe, defilime dhe vizita të ministrave serbë në Maqedoninë e Veriut me deklarata provokuese se këto toka janë Serbi, si dhe ardhja e figurave të larta politike si Milorad Dodik. Në sektorin e energjetikës, drejtori i MEPSO-s, kuadër i VLEN-it, ka lidhur marrëveshje për projektin e largpërçuesit me Shqipërinë me kompani të afërta me Milorad Dodikun, duke ngritur shqetësime për depërtimin e këtij ndikimi edhe në sektorin strategjik të energjetikës. Alta Bank ka hyrë në sektorin bankar, MTL paraqitet si depërtim në sektorin e telekomunikimeve, ndërsa në fushën e mediave është themeluar televizion serb në Republikën e Maqedonisë së Veriut. Së fundmi, Nedim Rama, i afërt me Izet Mexhitin dhe drejtues në NOMAGAS, ka nënshkruar marrëveshje me palën serbe për projektin e gazifikimit ndërmjet Maqedonisë së Veriut dhe Serbisë. Nuk është rastësi që Parlamenti Evropian, jo një herë, por dy vite me radhë, ka ngritur shqetësimin se eksponentë të kësaj qeverie po promovojnë dhe ndihmojnë rritjen e ndikimit të “botës serbe” në Republikën e Maqedonisë së Veriut.
BDI: Pse VLEN nuk po guxon ta përmend Ivan Stoillkoviçin? Me çfarë po i kushtëzon ai?
