Ish-ministri i Drejtësisë, Enkelejd Alibeaj, deklaroi këtë të enjte në studion e “Quo Vadis” në Vizion Plus se vendi ka nevojë për ndryshime kushtetuese.
Sipas tij, këto ndryshime duhet të jenë në shërbim të sistemit të drejtësisë dhe jo marrëveshje politike mes Ramës dhe Berishës.
Pjesë nga biseda:
Alibeaj: Pas zgjedhjeve, edhe njëri edhe tjetri i kanë “gjetur pipëzat” njëri-tjetrit në distancë. I pari që ka hedhur idenë për ndryshime kushtetuese është Rama, në shtator të vitit të kaluar. Rama tha se do të ulim numrin e deputetëve, pra do të ketë ndryshime kushtetuese. Pra, në mendjen e tij i kishte shkuar ndër mend të ulë numrin e deputetëve.
Çudia më e madhe ishte Sali Berisha, i cili tha se ne jemi dakord të ulim numrin e deputetëve, por të hapim Senatin. Pra edhe ky kishte të njëjtën ide: të ndryshojmë Kushtetutën. Jo më larg se disa ditë më parë u përsërit e njëjta gjë për ndryshime kushtetuese nga përfaqësuesi i Ramës, Damian Gjiknuri, dhe Sali Berisha.
Borakaj: Por Berisha tha jo.
Alibeaj: Prit! Këto janë fakte. Ka thënë edhe sot që nuk do t’i mbështesë ndryshimet. Në fakt, vjet në nëntor ka thënë se do t’i mbështesim, por kërkojmë edhe Senat. Nuk qëndron këtu.
Borakaj: A duhen apo jo?
Alibeaj: Po. Sot që flasim kemi dy probleme të mëdha të rangut kushtetues. E para, ka një kërkesë të hershme edhe nga SPAK-u: të drejtën për të kandiduar edhe ata, si gjithë prokurorët e tjerë, që në përfundim të mandatit të tyre të mund të ripozicionohen. Duhet ndryshim kushtetues për këtë. As Rama e as Berisha nuk e zënë me gojë.
E dyta është edhe më e rëndë. Çfarë ndodhi para katër javësh në parlament me kërkesën e SPAK? Nuk iu hoq imuniteti një ish-ministreje. Pse nuk iu hoq? Sepse në Kushtetutën shqiptare, për ta hequr imunitetin, kërkohet një procedurë që në këtë rast nuk u realizua, pasi Rama nuk donte. Sot duket qartë se imuniteti në Kushtetutë po përdoret për t’iu kundërvënë drejtësisë. A është ky një problem i madh kushtetues? Sigurisht që po.
Këta bien dakord të bëjnë ndryshime për sistemin zgjedhor, për të zvogëluar numrin e deputetëve, për të kufizuar mundësinë e partive të reja dhe për të ngushtuar reformën administrativo-territoriale, por nuk gjejnë kohë dhe hapësirë për të ndryshuar ato që janë vërtet nevoja. Edhe këto lëvizje që po i japin njëri-tjetrit në distancë për ndryshime kushtetuese janë pjesë e kësaj qasjeje.