Orhan Kurtishi
Me zor mund t’ia marrësh pikët një skuadre — por me zor nuk mund ta bësh kampion.
Ajo që ndodhi sot në ndeshjen mes KF Bashkimi 1947 dhe FFM Vardar Skopje nuk ishte thjesht një ndeshje futbolli — ishte një njollë turpi për gjithë sportin në vend.
E kuptojmë dëshirën për të nxjerrë dikë kampion, por kampionati nuk fitohet duke poshtëruar kundërshtarët dhe duke deformuar drejtësinë në fushë. Kartoni i kuq ndaj mbrojtësit të Bashkimit, i dhënë pa arsye të dukshme në lojë, ndryshoi rrjedhën e ndeshjes dhe ngriti dyshime serioze për paanshmërinë e gjykimit. Ndërkohë, veprime të ashpra dhe tensione të tjera mbetën pa ndëshkimin e merituar — një standard i dyfishtë që nuk mund të kalojë pa reagim.
Kur drejtësia ndahet me peshore të prishur, loja nuk është më garë — është skenar. Kur tifozët dëgjojnë fyerje dhe ndjejnë padrejtësi, besimi në sport shembet. Dhe kur drejtësia kërkohet pikërisht tek ata që duhet ta garantojnë, por perceptohen si të njëanshëm, atëherë zhgënjimi shndërrohet në revoltë sportive.
Përgjegjësia bie mbi Federata e Futbollit e Maqedonisë, e cila duhet të mbrojë barazinë dhe integritetin e garës — jo të lejojë që futbolli të njolloset nga vendime të diskutueshme dhe arbitraritet.
Bashkimi ka qenë dhe do të mbetet simbol i futbollit të ndershëm, pavarësisht padrejtësive.
Rezultatin mund ta ndryshosh për 90 minuta — por historinë nuk e manipulon dot.
**Turpi nuk është humbja. Turpi është padrejtësia.
Dhe sot, turpi kishte emër FFM-gjyqtari kalbur.

