Për qytetarët e RMV-së, masa nënkuptonte ndalimin e lëshimit të vizave të emigrantëve për ata që planifikonin të shpërnguleshin në Shtetet e Bashkuara, ndër arsye të tjera, për t’u ribashkuar me anëtarët e familjes ose për punësim. Ndalimi nuk zbatohej për vizat jo-emigruese, siç janë vizat turistike dhe studentore.
Administrata Trump e justifikoi masën duke thënë se ishte e nevojshme për të parandaluar hyrjen e njerëzve që konsideroheshin të varur nga ndihma sociale dhe përfitime të tjera publike.
Por gjykatësi Vargas zbuloi se në praktikë, zyrtarët konsullorë amerikanë ishin udhëzuar të refuzonin aplikimet bazuar në vendin e origjinës së aplikantit, edhe kur aplikanti ishte në gjendje të mbante veten.
Sipas ligjit amerikan, mohimi i një vize imigruese për shkak të mundësisë së bërjes “barrë për fondet publike” duhet të bazohet në një vlerësim individual. Vendimi duhet të marrë parasysh gjendjen financiare, moshën, shëndetin, aftësitë dhe rrethanat familjare të aplikantit.
Vargas rrëzoi të gjitha refuzimet e vizave që bazoheshin vetëm në argumentin se aplikanti do të bëhej barrë për fondet publike.
Kjo është një tjetër goditje gjyqësore ndaj politikës së imigracionit të administratës Trump.
Gjyqtari Vargas u dha të dyja palëve afat deri më 11 shtator për të propozuar një mënyrë për të zgjidhur çështjet e mbetura në këtë rast. Administrata ka të drejtë të apelojë vendimin.
