Një tren eksperimental maglev në Kinë ka vendosur një rekord të ri botëror për shpejtësinë, duke kaluar nga 0 në 800 km/h në vetëm 5.3 sekonda. Kjo është hera e parë që një tren maglev arrin një shpejtësi të tillë, e cila i afrohet shpejtësisë së një avioni pasagjerësh.
Testi u zhvillua në një pistë eksperimentale rreth 1 kilometër të gjatë në laboratorin Donghu, në provincën Hubei. Treni, me peshë rreth 1.1 tonë, arriti shpejtësinë 800 km/h nga gjendja e palëvizshme dhe më pas u ndal në mënyrë të kontrolluar, duke përshkuar rreth 200 metra gjatë frenimit.
Teknologjia maglev përdor forca magnetike për ta ngritur trenin mbi shina, duke eliminuar fërkimin tradicional. Një valë magnetike e krijuar nga bobinat përgjatë shinave e shtyn mjetin përpara me shpejtësi shumë të lartë.
Ky ishte testi i tretë brenda gjashtë muajve në të cilin i njëjti tren ka thyer rekordin e vet për përshpejtimin në distanca të shkurtra. Në qershor 2025, treni arriti rreth 650 km/h në shtatë sekonda. Në testet pasuese, rekordi u përmirësua fillimisht në rreth 700 km/h dhe më pas në 798 km/h, ndërsa koha e përshpejtimit u shkurtua ndjeshëm.
Gjatë eksperimenteve, studiuesit vunë në provë disa teknologji kritike, përfshirë furnizimin me energji me fuqi të lartë, shtytjen elektromagnetike, kontrollin e levitimit në shpejtësi ekstreme dhe sistemet e frenimit emergjent.
Aktualisht, trenat maglev në shërbim në Kinë dhe Japoni operojnë me shpejtësi rreth 320 km/h. Në Kinë, treni komercial Fuxing arrin deri në 350 km/h.
Studiuesit e Universitetit Kombëtar të Teknologjisë së Mbrojtjes në Kinë po zhvillojnë gjithashtu trena maglev me shpejtësi ultra të lartë. Në një tjetër eksperiment, një prej këtyre sistemeve arriti një përshpejtim deri në 697 km/h në vetëm dy sekonda.
Megjithatë, teknologjia aktuale nuk është ende e destinuar për transportin e pasagjerëve. Shkencëtarët shpresojnë që parimet e saj të përdoren në të ardhmen për sisteme lëshimi për raketa dhe avionë luftarakë.
Në të njëjtën kohë, Kina po zhvillon teknologji të ngjashme maglev për trena që do të lëvizin brenda tubave me presion të ulët ose vakum. Megjithatë, realizimi praktik i këtyre sistemeve përballet me sfida të mëdha, duke përfshirë kostot e infrastrukturës, sigurinë e pasagjerëve dhe ndërtimin e shinave me saktësi ekstreme përgjatë distancave të gjata.