Sot, në Luboten, përkujtuam martirët e tragjedisë së 12 gushtit 2001. Njëzet e pesë vjet kanë kaluar, por koha nuk e zbeh përgjegjësinë për të kujtuar dhjetë civilët shqiptarë që humbën jetën, mes tyre edhe një fëmijë vetëm gjashtëvjeçar.
Përkujtimi i Lubotenit nuk duhet të jetë vetëm kthim në një kapitull të dhimbshëm të historisë sonë. Ai duhet të jetë leksion për të tashmen dhe për brezat që vijnë: paqja nuk është e vetëkuptueshme, ndërsa urrejtja, ndarjet dhe padrejtësia nuk duhet të lejohen kurrë më të prodhojnë tragjedi njerëzore. Vetëm duke u përballur me të kaluarën mund të ndërtojmë një shoqëri më të drejtë, më të barabartë dhe më të sigurt për të gjithë.
Sot u përulem me respekt kujtimit të martirëve të Lubotenit dhe dhimbjes së familjeve të tyre. Kujtesa për ta është njëkohësisht obligim që ngjarje të tilla të mos përsëriten kurrë më. Qoftë i përjetshëm kujtimi i tyre!