Pas shtyrjes së seancës në Gjykatën e Apelit për një detaj formal, kanë reaguar avokatët e Erion Veliajt, duke ngritur shqetësime serioze për thelbin e çështjes.
Në deklaratën për mediat, ata theksojnë se vendimi i shkallës së parë po deformon parimin e përgjegjësisë individuale, duke e kthyer paraburgimin në një masë me efekt kolektiv, në kundërshtim me ligjin dhe standardet e drejtësisë.
Ata theksojnë se vendimi i gjykatës së shkallës së parë përbën një precedent të rrezikshëm, pasi e shndërron pezullimin e afateve të paraburgimit në një formë ndëshkimi kolektiv.
“Një sjellje procedurale individuale, në këtë rast e mbrojtëses së një subjekti tjetër, është përdorur për të zgjatur kufizimin e lirisë së personave të tjerë që nuk kanë asnjë lidhje me atë situatë, duke e kthyer një masë thelbësisht individuale në një mekanizëm ndëshkimi kolektiv. Ligji është i qartë: pasojat procedurale lidhen drejtpërdrejt me sjelljen e individit konkret”, theksojnë avokatët.
E plotë:
Të nderuar përfaqësues të medias,
Në vijim të praktikës sonë për të informuar publikun mbi çdozhvillim gjyqësor që lidhet me të mbrojturin prej meje, z. Erion Veliaj, ju bëjmë me dije sa vijon:
Sot, në Gjykatën e Apelit, u shty shqyrtimi i kërkesës sonë përshfuqizimin e vendimit të shkallës së parë të Gjykatës sëPosaçme, i cili ka pezulluar afatet e paraburgimit të ErionVeliaj për shkaqe që lidhen me një subjekt tjetër të procedimitpenal, duke e kthyer një situatë individuale në një pasojëkolektive.
Shtyrja e seancës erdhi për një detaj formal në firmën e Drejtorit të Burgut, një çështje që gjykata, me të drejtë, e konsideroi të rëndësishme për integritetin e procesit të rregulltligjor. Ky është një standard që ne e mbështesim plotësisht.
Por thelbi i çështjes mbetet i pandryshuar dhe thellësishtshqetësues.
Vendimi i gjykatës së shkallës së parë përbën një precedent tërrezikshëm, pasi e shndërron pezullimin e afateve tëparaburgimit në një formë ndëshkimi kolektiv. Një sjelljeprocedurale individuale, në këtë rast e mbrojtëses së njësubjekti tjetër, është përdorur për të zgjatur kufizimin e lirisësë personave të tjerë që nuk kanë asnjë lidhje me atë situatë, duke e kthyer një masë thelbësisht individuale në njëmekanizëm ndëshkimi kolektiv. Ligji është i qartë: pasojatprocedurale lidhen drejtpërdrejt me sjelljen e individitkonkret. Asnjë nga të pandehurit e tjerë nuk ka asnjëpërgjegjësi për mënyrën se si është konfiguruar procedimipenal, një konfigurim që është produkt i organit të akuzës. Nuk mund të ndodhë që për shkak të këtij konfigurimi, apo për shkak të mosmenaxhimit të tij, të mbajnë barrë ata që nukkanë asnjë rol në këto vendimmarrje. Kjo krijon një situatë jo vetëm juridikisht të papranueshme, por edhe logjikishtabsurde: liria e një personi bëhet e varur nga sjelljaprocedurale e një tjetri, pa asnjë lidhje midis tyre.
Ky është një deformim i rëndë i drejtësisë.
Paraburgimi është masa më e rëndë përpara një vendimi penal dhe si e tillë duhet të zbatohet mbi baza strikte individuale. Çdo devijim nga ky standard nuk është thjesht një gabiminterpretimi, është një cenim i drejtpërdrejtë i lirisë personaledhe i parimit të shtetit të së drejtës. Asnjë problem nëkonfigurimin apo menaxhimin e procesit hetimor dhegjyqësor nuk mund të kthehet në barrë shtesë për ata që janësubjekt i tij dhe që tashmë përballen me kufizimin më tërëndë: privimin nga liria.
Ne presim që Gjykata e Apelit të rikthejë balancën ligjore dhekushtetuese në këtë çështje, duke korrigjuar një vendim që nëthelb zgjat paraburgimin pa bazë individuale dhe pa mbështetje ligjore.
Ky nuk është një debat teknik. Ky është një tjetër test përdrejtësinë dhe përkushtimin e saj ndaj Kushtetutës.